Onze vereniging werd opgericht in 1961 onder impuls van August Coppens en Maurits Marichael, die tot 1982 alle regies voor zijn rekening zou nemen. Al vrij vlug telde de vereniging voldoende leden om vol-avondstukken te kunnen bezetten. De allereerste productie die in Baarle het levenslicht zag, was: "Twee keren dood" van Georges Martens.

In 1966 laat het Bisdom toe dat ook vrouwen op het podium van de vrije jongensschool in Baarle verschijnen. De productie met de toepasselijke naam "En zo begon het" is dan ook het echte begin van ons gemengde toneelgezelschap.

Als na twintig succesvolle jaren huisregisseur Maurits Marichael en voorzitter André Mortier afscheid nemen, wordt Filip Marichael voorzitter. Onder zijn bestuur en met zijn broer Peter als regisseur wordt de lat steeds hoger gelegd. In 1984 kent de vereniging met "Gevraagd: werkster voor halve dagen", een minimusical van Leo Rozenstraeten, een overweldigend succes.

Na een minicrisis in 1986 en een periode van bezinning wordt Dirk Dhaenens voorzitter. De eerste productie uit dit nieuwe tijdperk is: "De Mandarijntjeskamer" van Robert Thomas, in een regie van Paul Ooghe. Het jaar daarop, in 1987, bevestigen de Leiezonen hun wederopstanding met "Het Ei" van Félicien Marceau. De vereniging blijft twee producties per jaar brengen, met telkens vijf vertoningen. Ook de optie om met gastregisseurs te werken blijft overeind. Nieuwe spelers en medewerkers, ook uit andere gemeenten, vervoegen de vereniging. Anderen verdwijnen. Tal van regisseurs komen met frisse ideeën en brengen vernieuwing bij op het vlak van spel en enscenering: Bert Van Tichelen met "Tantes" (naar C. Buysse), Geert Willems met "Lieve vrienden" en "Van de brug af gezien", Karel Smets met "Het atelier", Marc De Bruyker met "Een vloog over het koekoeksnest", ...: Het zijn maar een paar voorbeelden van uitzonderlijke producties uit die periode.

In 2001 wordt, onder het voorzitterschap van Paul Cassiman, 40 jaar Leiezonen gevierd met een theaterhappening en een tentoonstelling in het stedelijke domein "De Campagne" te Drongen. In het najaar gaat het feest door met een ambitieuze cabaretvoorstelling, "Spelemeien aan de Leie", geschreven en geregisseerd door Frans Van Lancker.

In het Provinciaal klasseringtornooi 2003-2004 behalen De Leiezonen met "Pech" van Friedrich Dürrenmatt", in een regie van Marc De Bruyker, als enige van twintig deelnemende verenigingen de fel begeerde Eerste Categorie.

Eind 2004 wordt met "Vasilika" voor het eerst een exclusieve jongerenproductie opgestart, onder leiding van Bea De Wit. Het is tegelijk de laatste voorstelling in de vertrouwde zaal van het Don Bosco Instituut in Baarle, die door de Gentse brandweer als ongeschikt bestempeld wordt voor grote evenementen.

In het najaar van 2005 wijken de Leiezonen uit naar het Parochiaal Centrum te Drongen. Op korte tijd werd er een overeenkomst afgesloten met de vzw Parochiale Werken en voerden onze leden aanpassingswerken uit om de zaal toneelklaar te maken. In de daarop volgende jaren regisseert Bea De Wit nog drie andere jeugdproducties, waarvan de kwaliteit blijft stijgen: "Stiefmoeders" van Paul Pourveur, "Smalltown" van Willem Taeymans en ten slotte "7" van Jan Monbaliu, waarmee de Leiezonen maar liefst 4 prijzen in de wacht slepen in de Gulden Spot wedstrijd (o.m. die voor beste groepsprestatie)! Nadien beslist het bestuur om de jongeren te integreren in de volwassenenproducties.

Enkele mensen worden voor het eerst als regisseur aangesproken, waaronder Maxime De Winne (met "Shakers"), Annick De Smet en Eddy Daese, naast oude bekenden die al vaker te gast waren bij De Leiezonen. De meest opmerkelijke productie van de periode 2005-2011 is zonder twijfel "De Winter onder de Tafel", een moderne parabel van Roland Topor in een regie van Luc De Ruelle. Met dit stuk belandden De Leiezonen in de preselectie van het Landjuweel 2007-2008: we haalden de top 10 (met een 9e plaats op 85 deelnemers, net geen finaleplaats). De productie werd ook geselecteerd voor het festival van het Gents Amateurtheater en opnieuw opgevoerd in de Minardschouwburg in september 2008.

In augustus 2009 neemt Luc Mortier de fakkel over als voorzitter.

De traditie om afwisselend een ernstig en een komisch stuk te programmeren blijft behouden. De gekozen komedies hebben echter vaak een bitterzoet kantje of een sociaal-kritische ondertoon. Denken we maar aan "Schone Familie", "Bedside Story" of "De Zelfmoordenaar".
Ook enkele eigen leden nemen de rol van regisseur op in volwassenenproducties: Beatrijs De Wit en Hein Van Holsbeke.

In 2011 vierde de vereniging haar 50e verjaardag! Dit werd o.a. op de Drongense Kunst- en Ambachtenmarkt in de verf gezet met een multimediale tentoonstelling in de Oude Abdij.
Klik hier voor de toespraak op de openingsplechtigheid.
Bij de opmerkelijke producties uit die periode horen zeker "Antigone" (de eerste klassieke tragedie op onze planken), maar ook "De Fysici" in een regie van Marc De Bruyker en "De Naamlozen", geregisseerd door een andere oud-bekende: Luc De Ruelle. Een gewaagde keuze, want het betreft hier vrij statisch verteltheater, waarbij het woord en de originele enscenering alle aandacht trekken. Met deze productie werden De Leiezonen opnieuw geselecteerd voor het festival van het Gents Amateurtheater, dat plaats vond in de Gentse Minardschouwburg in september 2013.
(Zie de webste van GAMA)

Ook met "De Kersentuin" met Jef Mellemans als regisseur vallen De Leiezonen in de prijzen op dit festival: (Zie de selectie voor 2015)

In augustus 2015 ruilen Luc Mortier en Jan Verboven van functie. Jan is sindsdien de nieuwe voorzitter.

De Leiezonen blijven hun publiek afwisselend met goede komedies of ernstige stukken verwennen en doen dat op een meer dan behoorlijke manier!