Tien personen worden door een onbekende onder uiteenlopende voorwendsels naar een afgelegen eiland gelokt om er een paar dagen door te brengen. Daar aangekomen worden ze elk beschuldigd van moord of doodslag. En alsof dat niet genoeg was, vallen ook de eerste doden. Een moordlustige gek is duidelijk van plan hen één voor één uit de weg te ruimen. Maar wie? En waarom? Niemand kan vluchten noch hulp inroepen van buitenaf. Verschuilt de dader zich ergens in huis of op het eiland? Zal er iemand de slachting overleven? Deze spannende thriller is een klassieker uit de misdaadliteratuur. Agatha Christie baseerde het op een oud Engels aftelrijmpje. Zij bewerkte haar detectiveroman zelf tot een toneelstuk met de titel “En toen waren er geen meer…”

Op een boerderij wonen twee broers en een zuster, alle drie ongetrouwd en de zestig voorbij. De oudste broer, August, is huisman, schepen van de gemeente en lid van nog enkele andere verenigingen, de andere zorgt voor de boerderij, samen met hun neefje Tuurke. Op zekere dag vindt Aspasie, hun kwezel van een zuster, dat één van beiden moet trouwen en ze laat meteen weten dat iemand straks zich komt "prezenteren". Geen van de twee broers heeft er eigenlijk zin in. Wanneer Leentje, de dochter van herberg 't Hemelrijk daarop langs komt, denken beide grijsaards dat zij het is die wil trouwen en voelen ze zich opeens wél geroepen. Elk probeert zich van zijn beste kant te laten zien - vooral door de gebreken van de ander te benadrukken - maar uiteindelijk draait alles anders uit dan verwacht.

Het decor is een lokaal restaurant van een vage ethnische origine. Albert Van de Ven is er de gastheer tijdens een feestmaal ter ere van de verjaardag van zijn vrouw Irene. Hun zonen zijn er ook, samen met hun respectieve partners: Patrick, een man zonder doorzettingsvermogen, en zijn vrouw Stephanie, en de zenuwachtige, 'artistieke' Tom, vergezeld van Cindy, een volks kapstertje.
Albert en Irene zijn al lang geen passionele minnaars meer. Ook de band tussen ouders en kinderen wordt losser: met de jaren is Irene's wrok tegenover Patrick gegroeid en is ze teleurgesteld door het gedrag van Tom, haar oogappel.
We maken een opeenvolging van etentjes voor en na het feestmaal mee, die ons vertellen over de kennismaking van Tom en Cindy, het faillissement van Alberts transportbedrijf, en de breuk tussen Patrick en Stephanie.
In flashbacks en flashforwards toont Ayckbourn ons een ogenschijnlijk gelukkig gezin met zijn botsingen en desillusies die er deel van uitmaken en komt hij tot de conclusie dat geluksmomenten - om nooit te vergeten - dikwijls onopgemerkt voorbijgaan.

ijdelheid – hebzucht – wellust – afgunst – gulzigheid – wraak – luiheid

Veertien jongeren op het strand van Blankenberge. Zoals ze zijn. Speels, genietend, maar ook kwetsbaar. Vol verwachtingen, maar ook met krassen op hun ziel…
Veertien jongeren op het strand. Sommigen werken er als jobstudent, anderen zijn er voor één dag of langer. Ze ontmoeten elkaar eerder toevallig. Na de volleybalmatch die de jongeren van ‘Residentie Relaxy’ moet samenbrengen met de kampeerders van ‘Zon en Zee’ is er een karaoke-wedstrijd. De avond gaat over in de nacht, tot de zon weer opgaat. Tot een nieuwe dag begint. Is er iets veranderd?

Met onze recente productie "7" hebben we volgende "gulden spots" in de wacht gesleept:

• Jolien voor beste vrouwelijke hoofdrol
• Sofie voor beste vrouwelijke bijrol
• Mathieu voor beste mannelijke bijrol
• en last but not least DE GULDEN SPOT VOOR BESTE GROEPSPRESTATIE !!!

De jonge vertaalster Florence woont in een klein appartement. De plaats onder haar tafel verhuurt ze aan Dragomir, een arme immigrant. Ze hebben bijna niets. Maar ze hebben ook niets nodig. Ze hebben elkaar. Die winter lacht het leven hen toe.
Tot een macho uitgever, de beste vriendin van Florence en een tweede immigrant hun intrede doen....

"De winter onder de tafel" is een poëtische en romantisch komedie vol tederheid en levensvreugde, een verhaal over mensen op zoek naar een (t)huis.... Een sprookje voor volwassenen....

Wij hebben met dit stuk aan niet minder dan 3 wedstrijden deelgenomen:

• provinciaal klasseringstornooi: we behaalden een mooie tweede categorie
• Landjuweel 2007-2008: we behaalden de top 10 ( op 85 deelnemers )
• Gents amateurtheater festival: we behaalden een finaleplaats én de prijs voor beste bijrol voor Jan als Gritzka!

Elke stad heeft zijn Shakers, de trendy taverne waar iedereen gezien wil worden. Dit stuk is het verhaal van 4 diensters die er werken, een verhaal over hun dagelijks werk, hun aspiraties en hun dromen, maar vooral over hun klanten.

Op het ritme van de muziek mixen de barmeiden hun cocktails. Met de glimlach snoeren ze elke zelfingenomen macho de mond en ontwijken elegant de "losse handen" van het clienteel met hangbuik. Vier actrices spelen in een hels tempo een twintigtal verschillende personnages. Zij zijn tevens uw gids en vertellen ongezouten en met het hart op de tong over hun klandizie, de handtastelijkheden en stoerdoenerij, over zware benen en pijnlijke eksterogen, de oorverdovende muziek, maar ook over hun kleine en grote problemen, hun dromen en verlangens die hen in gedachten ver doen uitstijgen boven het alledaagse en vooral nachtelijk werk achter de tapkast. Shakers is soms ontroerend, soms grof, maar vooral onweerstaanbaar grappig.

De jonge vertaalster Florence woont in een klein appartement. De plaats onder haar tafel verhuurt ze aan Dragomir, een arme immigrant. Ze hebben bijna niets. Maar ze hebben ook niets nodig. Ze hebben elkaar. Die winter lacht het leven hen toe.
Tot een macho uitgever, de beste vriendin van Florence en een tweede immigrant hun intrede doen....

"De winter onder de tafel" is een poëtische en romantisch komedie vol tederheid en levensvreugde, een verhaal over mensen op zoek naar een (t)huis.... Een sprookje voor volwassenen....

Een klein dorpje... Een kleine gemeenschap waar iedereen elkaar kent... Een dorpje zoals elk ander... waar niks gebeurt... Toneelvereniging. Een dorpje met verliefde tieners, overspelige vaders, seriemoorden... DE LEIEZONEN. Maar ook met een rost, snoezig katje, met een geheim bovenop een kleerkast… Kortom, een dorpje waar het leven zijn gewone gangetje gaat... Nu ja, gewoon? In SmallTown heeft iedereen wel een vijs los... In een tiental taferelen worden de diepste geheimen, de meest verborgen zielenroerselen, gebeurtenissen die het daglicht niet mogen aanschouwen blootgelegd.

Door de schuld van haar brutale echtgenoot, Leofric, graaf van Chester en hertog van Mercie, én tot grote ontsteltenis van de Engelse koning Eduard de Belijder, doorkruiste de vrome Lady Godiva, midden de 11de eeuw, de stad Coventry naakt op haar paard. Door deze heroïsche daad kon zij verhinderen dat de twee voornaamste burgers van de stad werden gehangen en bekwam zij dat de belastingen met een jaar werden uitgesteld. De edele dame kon echter nooit vermoeden dat zij door deze libertijnse rit een historische gebeurtenis werd; een legende vol grootsheid en adel, gesteund op leed en trots.

Julie is tien jaar en woont sinds de scheiding van haar ouders bij haar vader. Papa heeft een nieuwe vriendin en Julie is als de dood dat deze haar plaats gaat innemen. Terwijl Julie met haar vader praat, dwalen haar gedachten geregeld af naar haar rekenboek. Ze probeert een magisch getal te vinden waarmee ze voorgoed van stiefmoeders verlost zal zijn. Tijdens haar reis naar Abacus – het land van de getallen – ontmoet ze alle cijfers, elk met hun eigen aard en aardigheden. Het fantasierijke gevecht van Julie tegen stiefmoeders en cijfers is soms ronduit hilarisch, maar leert haar accepteren dat haar vader altijd van zijn oogappel blijft houden.

Hilda Vleugels schreef het hilarisch stuk dat een pastiche is op de "oorlog van de seksen". Een moeder nodigt haar drie dochters en hun respectievelijke echtgenoten uit voor een weekend. Als moeder vertelt dat pa ervandoor is met zijn secretaresse en zij er niet om treurt, willen de vrouwen ook hun echtgenoten kwijt. Ze smeden een plan om de mensen op heterdaad op overspel te betrappen. Lopen de mannen in de val? Het loopt voordurend anders dan men had verwacht...

Engeland, 1943. De Duitsers bombarderen opnieuw Londen. De geallieerden nemen Sicilië in. Een zonnige zomernamiddag in het Forest of Dean. Zeven kinderen, vijf jongens en twee meisjes. Ze rennen door het bos, roepen en plagen elkaar Ze spelen… Ze spelen vrolijk oorlogsvliegtuigje en parachutist. Ze spelen vadertje en moedertje of verpleegstertje. Ze vechten om een appel, jagen op een eekhoorn. Een kinderwagen piept en waarschuwt zo de “vijand”. En die ene zielige jongen speelt met vuur… Gaandeweg wordt de grens tussen spelen, pesten, terroriseren en échte oorlog steeds vager. De angst en de brutaliteit nemen toe. Schijnbare onschuld loopt uit op sadistische wreedheid en een gruwelijke tragedie. Maar…. ….“We hebben het niet geweten,… of wel?”